پایان تحصیلات و استخدام

بالاخره این درسهای لعنتی بفهمی نفهمی تموم شدن و از قید و بند این دانشگاه مزخرف آزاد شدم! اصولا دانشگاه (مخصوصا از نوع آزاد) جای مزخرفیه که یک عده نفهم ادارش میکنن و یکسری آدم نفهم تر توش درس میدن و یک عده آدم الاف و بیکار که نمیدونن برای چی میخوان درس بخونن میان و چند سال وقتشون رو تلف میکنن که یه مدرک بگیرن و برن و صد البته بین هر کدوم از این دسته آدمها استثنا آدمهای چیز فهم هم پیدا میشن که البته درصد کمی از کل رو تشکیل میدن و بنابراین نمیتونن زیاد تاثیر گذار باشن! من این اواخر تنها امیدی که داشتم این بود که این مدرک لیسانسی که قراره بگیرم به یه درد میخوره و میتونم باهاش یک شرکتی چیزی تاسیس کنم ولی طاقت نیاوردم و چند وقت پیش مدرک یکی از بچه‌ها رو گرفتم و رفتم یک شرکت کامپیوتری ثبت کنم ولی در طول مراحل متعدد تشکیل شرکت هیچ مسلمونی از من مدرک نخواست! و من بالاخره آخرش نفهمیدم این مدرک لیسانس تو این دنیا به چه درد میخوره که من این همه سال واسش جون کندم! البته به یه درد میخوره که مامانم میتونه بگه بچم مهندسه!!! خلاصه اینکه این همه سال واسه یه تیکه کاغذ جون کندیم و منت آدمهای پست رو کشیدیم که آخرش به هیچ دردی نمیخوره! بعد از اینکه امتحانات تموم شد اومدم تهران و رفتم زود یه روزنامه همشهری خریدم و نیازمندیها رو باز کردم و از بین چنتا آگهی استخدام دو تا رو پسندیدم و رزومه فرستادم واسشون که هر دو فرداش زنگ زدن و یکیشون بعد از چنتا سئوال جواب پرسید چقدر حقوق میخوای منم حقوق درخواستیم رو گفتم که دیگه زنگ نزد و دومی که با کلاس تر بود نپرسید چقدر میخوای و گفت پاشو بیا مصاحبه و منم رفتم و تو همه چیز به توافق رسیدیم و رفتم سر کار به همین راحتی! بعد من هنوز هم نمیفهمم چرا مردم میگن کار نیست و همه جوونها بیکارن و از این حرفها! من کلا ۲ روز طول کشید تا کار پیدا کنم و حقوقش هم مناسبه و الان تو شرکت Hello Phone که یک شرکت آلمانی-ایرانی هست کار میکنم و فعلا هم نسبتا از کارم راضیم. خلاصه اینکه تو این مملکت اونقدر تعداد آدمهایی که تخصص دارن کمه که شرکتها تا یک نفر رو میبینن که تخصص داره دو دستی میچسبنش و ولش نمیکنن! من یک مدت به صورت آزمایشی اینجا هستم و اگر نتونم تغییراتی عمده‌ای تو ساز و کار این شرکت ایجاد کنم خودم این کار رو ول میکنم چون هر جایی که من باشم باید خیلی سریع متحول بشه!